Oprogramowanie SDR,
napisane od zera.

Dekoduje całe pasmo naraz z jednego radia. Cztery zestawy kanałów leżą na tyle blisko siebie, że Twój odbiornik i tak próbkuje je wszystkie – sześć częstotliwości ACARS, siedem kanałów pogodowych NOAA, cztery kanały pagingowe, dwa kanały APRS – ale dotąd można było dekodować tylko jeden naraz, bo te dekodery pracują na zdemodulowanym dźwięku, a odbiornik demoduluje jeden kanał naraz. Ta wtyczka bierze zamiast tego surowy strumień, wydziela z niego każdy kanał i uruchamia na każdym osobny dekoder, scalając wszystko w jednym oknie, z częstotliwością, na której wiadomość przyszła, na początku wiersza. To, co dekoduje, zależy od tego, gdzie się dostroisz: skieruj radio na pasmo pogodowe, a dostaniesz wszystkie siedem kanałów NOAA, na 931 MHz cztery pagery, na 144 MHz obie częstotliwości APRS. Dla każdego jest preset, a panel wymienia każdy kanał pasma, na którym jesteś – czy Twoje radio do niego sięga, jaki jest na nim sygnał i ile wiadomości przeniósł. Demodulatory są dokładnie te same, których używają tamte wtyczki, bez zmian.

Pozycja, znak wywoławczy i prędkość samolotów na 1090 MHz. Dekodowane na żywo z eteru, z blokami adresów ICAO i znakami wywoławczymi zgodnymi między niezależnymi typami wiadomości. Własna składowa stała (DC) odbiornika jest usuwana przed detekcją, więc dongle z zerową częstotliwością pośrednią słyszy samoloty, które wcześniej ginęły w szumie. Wersja 1.7 słyszy znacznie dalej: test decydujący, czy impuls w ogóle jest transmisją, wymagał mniej więcej dwukrotnie wyższego stosunku sygnału do szumu niż inne dekodery, a próg, który go zastąpił, wybrano na podstawie siedmiu minut prawdziwego ruchu, a nie teoretycznych argumentów – te same pięć minut nieba dało 40 samolotów zamiast 27, a z pozycją 33 zamiast 20. Wersja 1.8 podaje, JAKIEGO RODZAJU jest każdy statek powietrzny – lekki samolot, samolot pasażerski, ciężki, śmigłowiec, szybowiec, ultralekki, bezzałogowy – na podstawie kategorii, którą każdy samolot nadaje obok znaku wywoławczego, a FoxSDR rysuje każdy z własną ikoną – od wersji 0.99.26 cieniowany widok z góry o rozmiarze 48 px (ustawianym w WIDOK > Ekran), ze śmigłowcami i zwykłym grotem strzałki dla statku powietrznego, który nie podaje typu. W ciągu sześciu minut prawdziwego nieba typ podało 32 z 33 samolotów, które się zidentyfikowały.

Zamienia 24-bitowy adres samolotu w informację, czym on naprawdę jest: znaki rejestracyjne, typ i operator, pokazywane na mapie i na liście śladów. Od wersji 1.1.0 najpierw pyta własną bazę statków powietrznych foxsdr.com – zbudowaną z danych o statkach powietrznych OpenSky Network i nieprzechowującą żadnych informacji o tym, kto o co pytał – a prowadzoną przez wolontariuszy usługę adsbdb.com pyta tylko o samoloty, których nie znamy.

Pozycje statków i dane rejsowe w paśmie morskim. Oba kanały naraz z jednego odbiornika, nanoszone na mapę razem ze wszystkim innym.

Statki są podpisane na mapie swoimi nazwami, gdy tylko je wyślą.

Packet radio Bell 202 ze zdemodulowanego dźwięku NFM na 144.800 MHz: pozycje, wiadomości, status i telemetria, weryfikowane sumą kontrolną ramki AX.25.

Poruszająca się stacja, na przykład balon, rysuje na mapie ślad z podawaną wysokością.

Obrazy SSTV na falach krótkich i w paśmie 2 m. Tryb odczytywany jest z nagłówka VIS samej transmisji, a dryft zegara mierzony z impulsów synchronizacji, korygowany i podawany w ppm.

Obraz, który satelity NOAA nadają nieprzerwanie na 137 MHz, budowany linia po linii, gdy satelita przelatuje po niebie. Oba kanały przychodzą obok siebie tak, jak zostały nadane – zwykle światło widzialne obok podczerwieni. Zamontowana razem z wtyczką Satelity, tamta mówi, kiedy NOAA 19 będzie następnym razem nad głową, a ta rysuje to, co nadaje.

Bezpośrednia transmisja z satelitów meteorologicznych GOES na 1.7 GHz, od surowego I/Q po przenoszone pliki: zdjęcia całej tarczy Ziemi, obrazy skompresowane algorytmem Rice po dekompresji oraz produkty tekstowe EMWIN. Wymaga czaszy o średnicy około metra i przedwzmacniacza niskoszumowego. Sprawdzony na przykładowych plikach opublikowanych przez samą NOAA; nic odebranego bezpośrednio z satelity jeszcze przez niego nie przeszło.

Odczytuje stację na tonie 700 Hz, śledząc ją w zakresie 60 Hz w obie strony, ustala prędkość na podstawie sygnału i ponownie po każdej przerwie, odczytuje odstępy Farnswortha i klucz ręczny, oraz ma gotowe ustawienie dla SAQ Grimeton.

Amatorski dalekopis radiowy 45.45 bodów na falach krótkich. Polaryzacja jest ustalana z sygnału, a nie pytana, i obsługiwane są oba zestawy znaków.

Amatorska emisja słabych sygnałów z WSJT-X, dekodowana okno po oknie według zegara UTC i wypisywana w układzie samego WSJT-X – czas, SNR, DT, częstotliwość audio, wiadomość. Presety to częstotliwości FT8 z WSJT-X od 160 m do 2 m. Zamówiona przez okienko propozycji w aplikacji. Opcjonalne raportowanie do PSK Reporter pod własnym znakiem wywoławczym — wyłączone, dopóki go nie wpiszesz i nie włączysz — wymaga FoxSDR 0.99.43 lub nowszego dla pól ustawień. Zbudowana na ft8_lib (MIT) i KISS FFT (BSD-3-Clause).

Czteroliterowe wywołania, którymi lotnicze stacje KF alarmują załogę jednego samolotu, ze wszystkimi 32 tonami ICAO i sprawdzaniem zależności czasowych normy – wywołanie, które ich nie spełnia, i tak jest zgłaszane, z podaniem powodu. Dziesięć presetów KF dla Północnego Atlantyku. Zamówiony przez okienko propozycji w aplikacji.

Wszystkie trzy prędkości transmisji i odwrócona polaryzacja wykrywane automatycznie. Kod korekcji błędów BCH jest zaimplementowany w całości: uszkodzone słowa kodowe są odrzucane, a nie pokazywane jako tekst.

Cyfrowe nagłówki każdego komunikatu amerykańskiego systemu ostrzegania EAS i alertu NOAA Weather Radio, wypisywane słowami: zdarzenie, kto je wydał, których hrabstw dotyczy i jak długo obowiązuje. Nagłówek jest nadawany trzy razy, a dekoder głosuje między kopiami, więc alert przetrwa szum uszkadzający każdą z nich inaczej.

ISS, satelity amatorskie i meteorologiczne rysowane na mapie na żywo wraz z przewidywaną trasą naziemną, tabela przelotów dla Twojej stacji i korekcja Dopplera, która utrzymuje ruchomy downlink przez cały przelot. Orbity pochodzą z zestawów elementów CelesTrak, więc to, co rysuje, jest wyliczone, a nie odebrane.

Szczegółowe kafelki pod mapą, pobierane z serwera kafelków, który uruchamiasz samodzielnie – dzięki temu licencjonowanie obrazu mapy pozostaje po stronie tego, kto go udostępnia.

Skieruj go na pasmo, zostaw uruchomionego na komputerze, który i tak jest włączony, i wróć do tego, co było faktycznie używane: które częstotliwości, jak szerokie, jak silne były sygnały i jak często się pojawiały. Czyta całe pasmo odbiornika naraz, a nie kanał po kanale.

Wykrywa nadajnik znacznie silniejszy niż wszystko inne w paśmie próbkowanym przez radio - zwykle pobliski radiotelefon przenośny lub mobilny - i, jeśli na to pozwolisz, przestraja na niego odbiornik, abyś go usłyszał. Działa podobnie do funkcji Close Call w skanerach Uniden i nie jest wytwarzane ani zatwierdzone przez firmę Uniden.

Morskie komunikaty bezpieczeństwa. Około dziesięciu stałych interfejsu radiowego to zrekonstruowane przypuszczenia, więc najprawdopodobniej z eteru nie zdekoduje niczego – i jest opublikowany z dokładnie takim zastrzeżeniem, we własnej nazwie.

Wtyczka wzorcowa: podaje poziom RMS zdemodulowanego dźwięku i istnieje po to, by pokazać, jak wygląda pisanie wtyczki.

Ta wtyczka dekoduje POA – zwykły ACARS – a nie VDL Mode 2. POA to pierwotne łącze znakowe: MSK 2400 bodów na nośnej AM, siedem bitów ASCII i bit nieparzystości na znak, na 131.550 MHz nad Ameryką Północną i 131.725 MHz nad Europą. VDL Mode 2 to inny przebieg na innych kanałach – D8PSK z szybkością 31,500 bit/s, w okolicach 136 MHz, przenoszący AOA zamiast znaków – i nic tutaj go nie demoduluje.

Przez POA przychodzą wiadomości wymieniane między samolotami pasażerskimi a stacjami naziemnymi – raporty pozycji, zezwolenia, dane o silnikach i obsłudze technicznej – drukowane w miarę napływania. Okno jest narysowane jako drukarka w kokpicie samolotu pasażerskiego, podająca papier.

Ruch pagerów FLEX, przechowywany w pamięci, którą można przewijać wstecz, a nie w dzienniku, który ucieka z ekranu. Okno jest narysowane jako pager z lat 90., z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym i pamięcią wiadomości.

Dwutonowe wywołania sekwencyjne otwierające alarmowanie jednostki: para tonów wskazuje, kto jest wywoływany, a odbiornik reaguje na nią tak jak prawdziwe urządzenie. Okno jest narysowane jako odbiornik alarmowy remizy strażackiej.

Radiolatarnie ogólnokierunkowe VHF, według których nawigują samoloty. Obróć OBS, a wskazówka odpowie dokładnie tak jak instrument w samolocie. Okno jest narysowane jako wskaźnik kursu z kokpitu, z działającym pokrętłem OBS.

Mapy pogody nadawane dla żeglugi, rysowane tak, jak narysowałby je faks, który je kiedyś odbierał – łącznie z drabinką lampek. Okno jest narysowane jako panel sterowania morskiego faksu.

Radiopławy 406 MHz noszone przez samoloty, statki i ludzi. Okno jest panelem alarmowym, bo to właśnie oznacza ten sygnał. Okno jest narysowane jako panel alarmowy, z piętnastoznakowym identyfikatorem na siedmiosegmentowym wyświetlaczu.

Krótkie impulsy, które domowe liczniki prądu, gazu i wody wysyłają do odczytu z przejeżdżającego samochodu, pokazywane na liczydle takim jak na samym liczniku. Okno jest narysowane jako liczydło licznika energii elektrycznej.

Ogrodowe czujniki temperatury i wilgotności na 433 MHz, wyświetlane na takiej konsoli, z jaką były sprzedawane. Okno jest narysowane jako konsola Oregon Scientific.